تفسير : ادعاهاى بزرگ گفتيم مشركان لجوج براى فرار از زير بار تعهدات و مسئوليتهايى كه ايمان به خدا و رستاخيز بر دوش آنها مىگذارد ، بهانه هايى را مطرح مىكردند كه يكى از آنها اين بود چرا پيامبر مثل ما نياز به غذا دارد ، و در بازارها راه مىرود كه پاسخ آن را در آيات قبل خوانديم . آيات مورد بحث دو قسمت ديگر از بهانه‌هاى آنها را مطرح كرده پاسخ مىگويد ، نخست مىفرمايد : « آنها كه اميدى به لقاى ما ندارند ( و رستاخيز را انكار مىكنند ) ، مىگويند چرا فرشتگان بر ما نازل نمىشوند ، و يا پروردگارمان را با چشم خود نمىبينيم » ( * ( وَقالَ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْنَا الْمَلائِكَةُ أَوْ نَرى رَبَّنا ) * ) . به فرض كه ما بپذيريم پيامبر هم مىتواند همچون ما زندگى عادى داشته باشد اما اين قابل قبول نيست كه پيك وحى تنها بر او نازل شود و ما او را نبينيم ! چه مانعى دارد فرشته آشكار شود ، و بر نبوت او صحه بگذارد ، و يا قسمتى از وحى را در حضور ما بازگو كند ؟ ! و يا خدا را با چشم ببينيم كه جاى هيچ شك و شبهه اى براى ما باقى نماند ؟ اينها است كه براى ما سؤالانگيز است و اينها است كه مانع از پذيرش دعوت محمد ص مىشود ! مهم اين است كه قرآن اين بهانه جويان را به عنوان « * ( لا يَرْجُونَ لِقاءَنا ) * » توصيف مىكند كه نشان مىدهد سرچشمه اين گفتارهاى بى اساس ، عدم ايمان به آخرت ، و عدم قبول مسئوليت در برابر خدا است . در آيه 7 سوره « حجر » نيز شبيه اين سخن را مىخوانيم كه آنها مىگفتند : لَوْ ما تَأْتِينا بِالْمَلائِكَةِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ : « اگر راست مىگويى چرا فرشتگان